Chinese dwergkwartel

  • Wetenschappelijk: Coturnix chinensis
  • Engels: King Quail
chinese dwergkwartel  
 Wildkleur Chinese Dwergkwartels  

De Chinese Dwergkwartel is zonder twijfel de meest gehouden bodembewoner in de volière. Van de Chinese dwergkwartel zijn verschillende ondersoorten bekend die van nature verpreid zijn over Zuid-Oost Azië en Australië. Er zijn inmiddels een groot aantal kleuren van te verkrijgen, waaronder de wildkleur, grijze, witte, bonte en cinnamon. De vogels eten vrijwel alles: zaden, groenvoer, vruchten, insecten, etc. Verder zijn ze vrijwel altijd in beweging, waardoor ze een gezellige toevoeging zijn aan de volière. Doordat ze de zaden opeten die andere vogels op de grond laten vallen, helpen ze meteen de volière schoon te houden. Het zijn harde vogels, die als ze goed beschut kunnen gaan zitten, gemakkelijk 's winters buiten kunnen blijven. Het is wel belangrijk om op de grond enkele beschutte plekken te maken, waar de vogels zich veilig voelen. Hierbij kan worden gedacht aan lage struiken, stenen, bloempotten, dakpannen, etc.

Als men de kwartels zelf wil laten broeden is het het beste om natuurbroed kwartels aan te schaffen. Doordat deze zelf ook door de moeder zijn uitgebroed, is de kans groter dat ze zelf ook goed op de eieren blijven zitten. Vaak worden meerdere hennen met één haan samen gehouden. Hiermee wordt voorkomen dat de hennen een kale rug krijgen door veelvuldig treden van de man. Als je echter wil broeden is het naar mijn ervaring beter om de vogels koppelsgewijs te houden. Dit creëert minder onrust, waardoor de hen trouwer op de eieren blijft zitten. Bovendien is de man dan vaak trouwer aan de hen en minder agressief naar de jongen wanneer deze zijn uitgekomen. De hen legt haar eieren op een beschutte plek in de volière, waar zij een simpel nest maakt door een kuiltje te graven en hierin vaak wat materialen als veren, kokosvezel en grashalmen in te slepen. Als er eenmaal jongen zijn, zorg dan dat zij makkelijk bij het voer en water kunnen. Pas ook vooral op met diepe waterbakken, waarin de kuikens zouden kunnen verdrinken.